Łatwo jest oddać radości, tęsknoty, uśmiechy i dobre dni. Łatwo jest mi Mu mówić o tych chwilach pięknych.
Lecz.. Dać Mu chce serce, moje prawdziwe, po którym niejedna łza spłynęła. Mówić Mu o bólu, który rozdziera mnie na pół,
o strachu...
Boję się ciemności.
Ciągle upadam...
Trudno mi mówić.
Obnażyć się muszę. I Jemu zaufać.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz